Follow by Email

3 Şubat 2013 Pazar

Yurtseverlik düşmanlığında yeni moda / Nihat Behram


03 Şubat 2013
Yurtseverlik düşmanlığında yeni moda
Şimdi moda bu: yurtseverlik konusunun açıldığı yerde ‘Ben dünya vatandaşıyım!’ diyeceksiniz! Vatan ve vatandaşlık tanımınızı dünya odaklı yapmaya hevesliyseniz, sesinizde mutlaka, yurtseverliği küçümseyen bir tını da olmalı. Bu tını bana, Avrupa’da Yeşiller’in ortaya çıktıkları ilk yıllarda, sosyalistlikten çark edip ‘yeşil’e ve ‘pembe’ye sarınanları anımsatıyor. Sesteki bu küçümseme tınısı, her türüyle dönekliğin vazgeçilmez motifidir! Yeni ‘hâl’i sunarken eski ‘hâl’i küçümsemek adettendir!

Marks, dünya vatandaşlığı duygusuna devasa bir anlam yükleyerek, “Dünyanın bütün işçileri birleşin!” diyordu. Aman ha, poplaşmış, koflaşmış, kapitalist sistemle eşleşip ‘pamuk’laşmış dünya vatandaşlığında bu duyguyu aramayın! Onların dünya vatandaşlığı düşleri Paris’in, Viyana’nın, Venedik’in elit caféleriyle süslüdür. Fabrika bacalarının dumanıyla isli değil.

Pop şarkısı mırıldanır gibi ‘Dünya vatandaşıyım!’ derken Castro’nun Kübalısı, Chavez’in Venezuelalısı olmayı düşleyecek değiller ya! Tam tersi, kendilerini böyle algılayana gizli gizli hırlanırlar. Çünkü düşledikleri şey, ‘Dünyanın bütün ezilenleri birleşin!’ deki anlama değil, ‘Dünyanın bütün kapitalistleri koklaşın!’ hesabına ayarlıdır. Üstelik, sözlerindeki bu anlamın it gibi farkındadırlar! Zaten, ‘küreselcilik’ de, dünyanın bütün kapitalistlerinin birliğini hedefleyen tasma değil mi? Başta ABD, İngiltere, Fransa, Almanya olmak üzere o ülkelerin herbiri kendisini ‘Strong Nation’ yani ‘güçlü ulus’ vurgusuyla tanımlıyor. Gelişmenin yolu olarak yoksul ülkelere sundukları ise: globalizm! Az gelişmiş ülkelerdeki küreselci elitin ‘dünya vatandaşlık kimliği’ de bu paketin içinde olsa gerek!

Yurtseverlik tanımı ırkla değil, toprakla bütünlüklü bir anlam taşır. Irk içi değil, ırk ötesi bir duygudur. Irkseverlik değildir. Aynı coğrafyada farklı ulusal kimliklerdeki insanların birbirlerini kardeş hissetmeleriyle çelişmez. Yurtseverlik devrimciliğin olmazsa olmazıdır. Hele ki, halkın acılarına göğüs ve vicdan olmanın simgesi kimliğiyle aydın için, yurtseverlik daha da derin anlam taşır. Sorun bu noktaya dayandığında aydının Marksist olup olmaması da önemli değil. Bu duygu zaten Engels’in “Dünyanın bütün emekçileri birleşin!” sözüne yüklediği duygunun ikizidir. Ondan ki, Şilili Neruda’dan, Alman Brecht’e dek  yurtsever aydınlar kendilerini İspanyol Alberti’yle, Lorca’yla yurttaş ve kardeş saymış, yeryüzünden bütün yurtseverleri faşist Franco zulmüne karşı İspanya’da savaşa çağırmıştır.

Liberal düşünceyle sulanarak beslenen şu ‘dünya vatandaşları’nı, bu ruhla, yani dünyanın bütün emekçileri ve halklarını, birbirinin ikizi bilen ruhla sorgulayın, görün nasıl mızıklayacaklar! Metro işçilerinin hesap soran duruşu mu onları Parisli olmaya özendiriyor, Saint Michel cafélerinin expresso kokusu mu? Sorunuzun yanıtını yüzlerindeki naylonvari gülümsemeden hemen okuyacaksınız. Tıpkı ‘darbe karşıtlıkları’ gibi, bu beyefendilerin ‘dünya vatandaşlıkları’ da naylon bir duygudur. Dünyaseverlik mi? Dünyaseverlikse eğer, yurdu sevmeden dünyasever olmak ne menem bir şey? Bir açıklayan olsa da anlasam!

Dünyaseverlik fidanı, Paris’te ev ilânlarını, “Arap ve Türk olmayanlar tercih edilir” notuyla verenlere karşı dövüşmek duygusuyla; Almanya’da trenin altına atılan Afrikalı küçük kızın acısını devralmakla, Küba halkının yanında saf tutmakla, emperyalizmin saldırganlıklarına karşı durmakla, ezilenin sesi, ezenin korkusu olmakla filizlenir. Bu fidan ilkin insanın öz yurdunda kök tutar. Yurtseverlik bu kökün tanımıdır. Kendi bahçendeki ağaca ruhsuz dur, ortalıkta orman mühendisi olarak dolaş! Şu son dönem türeme liberallerin ‘dünya vatandaşlığı’ böyle bir şey olsa gerek! Yani, ‘tezgah’ işi naylon duygu! Hayatın diğer mevzularındaki üretimleri naylon değil mi sanki? Eh, kapitalist pazarın tombalacıları, piyango listelerine bir de ‘dünya vatandaşlığı’ eklemiş olsunlar! Yakışır!


Dörtlük
İlk bulutu ilk kuşu senin ufkunda tanıdıysam
Bağrında kırlarının geçtiyse çocukluğum
Dostluğu, özlemi, aşkı senin dilinde yoğurduysam
Acıların da acılarımdır sevgili yurdum


Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.